Scyntygrafia tarczycy – lekarz

SCYNTYGRAFIA  TARCZYCY

Jest badaniem oceniającym wielkość, kształt i położenie, oraz pośrednio funkcję tarczycy. Jest ono wykorzystywane w diagnostyce i leczeniu schorzeń tarczycy takich jak:

  • nadczynność tarczycy
  • zapalenia gruczołu tarczowego
  • ekotopowe położenie tkanki tarczycowej (np. za mostkiem lub w nasadzie języka)
  • stan po leczeniu operacyjnym tarczycy
  • wole guzowate
  • kwalifikacja do leczenia nadczynności tarczycy z użyciem jodu promieniotwórczego i-131
  • kwalifikacja do leczenia wola obojętnego dużych rozmiarów z użyciem jodu-131

Badanie trwa około 10 minut. Nie trzeba być na czczo. Badanie wykonuje się w pozycji leżącej.

W badaniach scyntygraficznych tarczycy wykorzystuje się izotop promieniotwórczy jodu (jod-131) oraz izotop technetu-99m (Tc-99m). Badanie jest całkowicie bezpieczne, gdyż izotopy te nie wywołują uczuleń.

Scyntygrafia technetowa tarczycy wykonywana jest 20 minut po dożylnym podaniu roztworu nadtechnecjanu -Tc99m. Izotop technetu-99m, z uwagi na małą energię promieniowania i krótki czas połowiczego rozpadu (około 6 godzin), jest  stosowany w badaniach scyntygraficznych na całym świecie od ponad 50 lat.

Scyntygrafię jodową z użyciem jodu-131 wykonuje się 24 godziny po doustnym przyjęciu kapsułki jodu-131. Izotop jodu-131 (o czasie połowiczego rozpadu około 8 dni) jest historycznie pierwszym pierwiastkiem promieniotwórczym wykorzystanym w diagnostyce scyntygraficznej, a pierwsze badanie scyntygraficzne tarczycy wykonano w 1946 roku. Obecnie scyntygrafie jodowe wykonuje się głównie w celu kwalifikacji do radioizotopowego leczenia chorób tarczycy. Ocenia się wówczas również tzw. jodochwytność tarczycy, czyli procentowy wychwyt podanego jodu promieniotwórczego przez komórki gruczołu tarczowego. Jest to jeden z najważniejszych parametrów niezbędnych podczas kwalifikacji i leczenia schorzeń tarczycy z użyciem jodu-131.

Dostateczny wychwyt znacznika przez tarczycę jest warunkiem koniecznym do uzyskania obrazu scyntygraficznego. Z tego względu zaleca się, aby przed planowaną scyntygrafią tarczycy nie przyjmować preparatów zawierających duże ilości jodu organicznego. Na min. 2 miesiące należy odstawić następujące preparaty:

kapsułki z witaminą A+E
preparaty wielowitaminowe zawierające jodek potasu i/lub witaminę A+E
suplementy diety zawierające produkty pochodzenia morskiego (np. z płetwy rekina, algi morskie itp.)
tran i kapsułki tranowe
przetwory z aronii
krople z  zawierające jod
środki kontrastowe (stosowane w badaniach radiologicznych) zawierające jod
jodyna stosowana zewnętrznie

O ile lekarz nie zaleci inaczej, leki przeciwtarczycowe (tyreostatyki: metizol, thyrozol, thyrosan, propycil) należy odstawić na około tydzień przed badaniem scyntygraficznym.

Napromieniowanie pacjenta podczas scyntygrafii tarczycy jest znikome. Można je wykonywać w każdym wieku i powtarzać wielokrotnie.

Tak jak w przypadku badań radiologicznych scyntygrafii nie wykonuje się u kobiet w ciąży, a kobiety
w wieku rozrodczym powinny mieć wykonywane badanie w pierwszych 10 dniach cyklu
(tj. w czasie do10 dnia od pierwszego dnia miesiączki).

Każde badanie scyntygraficzne wykonywane jest za zgodą pacjenta lub jego opiekunów. Decyzja o poddaniu się badaniu jest całkowicie dobrowolna, a ewentualna odmowa nie ma wpływu na dalsze świadczenia diagnostyczno-lecznicze.


Materiały do pobrania:

 

ikona_PDF_Adobe_Reader Scyntygrafia tarczycy – ulotka